Cukrzyca typu III Igły do pena BD Micro Fine – igły do wstrzykiwaczy insulinowych.

Cukrzyca typu III, czyli cukrzyca wtórna

Cukrzyca typu II czy III? Lekarze coraz częściej zadają sobie to pytanie. Okazuje się, że te dwa rodzaje cukrzycy mylone są na etapie diagnozowania, nawet przez personel medyczny. Według szacunków zaledwie 3 proc. populacji zostało prawidłowo zdiagnozowanych.

Jednostka chorobowa, jaką jest cukrzyca typu III zwana również cukrzycą 1,5 lub 3c, rozpoznawana jest u pacjentów, u których w wyniku powikłań innej choroby doszło do uszkodzenia trzustki, a co za tym idzie zaburzona została produkcja insuliny. Do chorób wywołujących cukrzycę wtórną zaliczamy:

- chorobę Cushinga, czyli nadmierne uwalnianie hormonu nadnerczy – glikokortykoidu, który stymuluje wątrobę do syntezy glukozy i uwalnia z niej zapasy glikogenu,

- przewlekłe zapalenie trzustki w wyniku którego może dojść do zniszczenia wysp trzustkowych B,

- hemochromatozę charakteryzującą się nadmiernym gromadzeniem żelaza w komórkach wątroby, serca, ale również trzustki – złogi żelaza odkładając się wewnątrzkomórkowo w trzustce uszkadzają wyspy Langerhansa prowadząc do niedoboru insuliny.

Inne choroby wtórnie prowadzące do cukrzycy to: akromegalia, czyli nadprodukcja hormonu wzrostu, który wzmaga produkcję cukru, niektóre łagodne i złośliwe nowotwory trzustki, zaburzenia odpływu żółci do jelita, choroby autoimmunologiczne z uszkodzeniem trzustki, choroba alkoholowa, nadczynność przytarczyc. Istnieją badania potwierdzające, że niektóre choroby genetyczne takie jak: pląsawica Huntingtona, zespół Downa, zespół Wolframa, zespół Klinefeltera, zespół Pradera-Williego, zespół Turnera bardzo często przebiegają z cukrzycą typu III.

Nie tylko w wyniku powikłań

Zdaniem niektórych badaczy cukrzyca typu III występuje nie tylko w przypadku chorób narządów takich jak trzustka, wątroba czy zaburzenia endokrynologiczne. Choć nie ma zbyt wielu doniesień na ten temat jej przyczyną może być również złe odżywianie i niedożywienie. Dlatego często rozpoznawana jest u mieszkańców krajów ubogich, u których występują duże niedobory białka.

Objawy cukrzycy typu III

Różnica między cukrzycą typu I a III polega na tym, że przy typie pierwszym komórki układu odpornościowego niszczą komórki trzustki. W przypadku cukrzycy typu III organizm nie radzi sobie z wytwarzaniem odpowiedniej ilości insuliny, jak i białek niezbędnych do strawienia pokarmów. Objawami, które mogą świadczyć o występowaniu cukrzycy typu III są: szybkie męczenie się, uczucie suchości w ustach, infekcje w okolicach narządów płciowych i jamie ustnej, zapach acetonu w wydychanym powietrzu przez diabetyka, drętwienie kończyn, ogólne osłabienie, wolniejsze gojenie się ran. Rozpoznanie cukrzycy typu III odbywa się poprzez kontrolę glikemii. Wskaźnik 126 mg/dl na czczo lub przygodna glikemia niezależna od posiłku powyżej 200 mg/dl mogą świadczyć o cukrzycy, lecz występowanie wyżej wymienionych schorzeń potwierdza cukrzycę typu III.

Stracony czas i pieniądze

Cukrzyca typu III nie jest insulinozależna. Leczenie zbliżone jest do leczenia cukrzycy typu II z tą różnicą, że niektóre leki stosowane w cukrzycy typu II takie jak gliklazyd mogą nie być skuteczne przy cukrzycy wtórnej. W wielu przypadkach wyleczenie choroby pierwotnej powoduje cofnięcie się występowania cukrzycy typu III. Niestety błędna diagnoza może zmarnować czas i nakładcy finansowe na nieefektywne leczenie, jednocześnie narażając pacjenta na wysoki poziom cukru we krwi. Ważne jest, aby przy zaobserwowaniu problemów z glikemią wykluczyć schorzenia trzustki, wątroby czy choroby endokrynologiczne lub przy występowaniu tych schorzeń kontrolować poziom cukru.

Newsletter

Subskrybuj nasz newsletter.